Hoewel verder redelijk vrolijk en met weinig reden tot tobben overvallen me toch wel eens deprimerende gedachten over dat hele ICT gebeuren op school. Al die energie, al dat geld …. als we dat allemaal ingezet hadden tegen de honger in de wereld, als we er leraren beter mee betaald hadden of voor meer …. sportonderwijs gezorgd bijvoorbeeld, was dat allemaal niet veel nuttiger geweest.

Bijna alle leerlingen die je het vraagt hebben thuis tóch al die PC en de Internet-toegang; een flink aantal daarvan zouden zelfs een STUK opknappen als ze eens wat MINDER achter een toetsenbord zouden zitten. De universiteiten klagen steen en been omdat studenten die nodig zijn voor studies in natuurkunde, scheikunde en techniek grotendeels afzwaaien vanwege overmatig computeren.

Ik zie dat een flink stuk van het sociale leven van kinderen zich tegenwoordig afspeelt via MSN en e-mail, en dat geeft sommige ouders dan wel een veilig gevoel (hij zit gewoon boven en niet in de kroeg), maar wat voor mensen kweekt dat ?

Ik zou zo nog wel een poosje door kunnen gaan (interessant om te kijken hoe lang ik het dan als schrijver in deze rubriek uit hou)… maar laten we er geen doekjes om winden: de opbrengst van ICT-gebruik op school moet wel ERG positief uitvallen wil een gezond denkend mens zich laten overtuigen. Daarbij kunnen we natuurlijk ons vastklampen aan onderzoeken in de VS, in Israël of waar dat soort onderzoeken meestal vandaan gehaald worden, maar het is misschien beter om eens dichter bij huis te kijken.

Ik zat laatst te prutsen in onze mediatheek aan een – weer eens – onbenullig software probleem toen daar een groep meiden uit 5 VWO rond een tafel zat. Blijkbaar met een opdracht voor het vak biologie want het onderwerp van gesprek was geslachtsziekten. In de tijd dat ik nog’s een tweedegraads bevoegdheid biologie haalde was dat een onderwerp waarvoor een externe mevrouw van de Rutgersstichting ingehuurd moest worden, want de reguliere biologen van de lerarenopleiding moesten daar teveel voor blozen. Dat was in deze kring van meiden absoluut niet het geval, want er werd vlot taken verdeeld: jij neemt chlamydia , dan doe ik syfilis en als jullie dan AIDS samen doen…. Er was een rijtje PC’s beschikbaar en de groep ging aan de slag. Niet alle leden van de groep waren even handig met het maken van een Powerpoint presentatie, maar er werd onderling wat geholpen, en informatie ophalen over de verschillende SOA’s was voor niemand een probleem. Geen docent in zicht, maar er werd heel zelfstandig en coöperatief gewerkt. Er was een meisje bij dat een beetje mopperde omdat het apparaat niet helemaal werkte zoals “haar eigen PC thuis”…. maar een ander meisje met een hoofddoekje was wat meer ervaren met de eigenaardigheden van de computers in onze mediatheek en wist het probleem handig op te lossen…..

Het onbenullige software-probleem werd die middag verder niet opgelost, maar ik ging toch wel weer fluitend naar huis die dag.