Met ICT in het onderwijs gaat het niet zo best op dit moment, neem ik waar. Weinig nieuwe thema’s. De slinger gaat van allerlei vormen van nieuw leren weer keihard terug naar het oude middelpunt: de docerende docent in een veel te grote klas. Het type leerling dat daar goed bij presteert is vooral braaf, stil en ijverig. Nu is ijverig altijd mooi, maar braafheid en stilte hebben in het echte leven voor zover waarneem maar weinig verband met resultaat of succes.
Mooie dingen, slingers. Die krijg je als een kracht precies de andere kant op werkt als een verplaatsing.
Ik zie dat heel veel om me heen. Ook verder in het onderwijs dus. Hoe lager de cijfers des te harder er geleerd wordt. Hoe meer ICT je school gebruikt hoe vaker het computerlokaal bezet is. Hoe harder de docent schreeuwt, des te minder luisteren de leerlingen. Evenwicht wordt nooit bereikt, maar er is een gemiddelde.
Bekijk deze mooie simulatie van een slinger.
Aan de rechterkant kun je bijvoorbeeld friction instellen. Dat staat voor de moeite die de ICT coördinator moet doen om iets nieuws voor elkaar te krijgen. Laten we zeggen 0,5 N. Geef een zwieper aan de slinger en je krijgt een idee: twee keer beweegt er iets en dan ligt het weer stil.
Maar goed….altijd nog beter een slingerbeweging dan het tegenovergestelde….
Het gaat fout als de kracht de andere kant op is gericht. Als die juist steeds groter wordt naarmate je verder van dat punt af bent. Het lerarentekort is daar een mooi voorbeeld van. Minder leraren geeft een hogere werkdruk, steeds minder leerlingen die het snappen, of zullen kiezen voor het vak. Dus nog minder leraren…..een zgn. catastrofisch verloop !