Het was een warm bad, dat zegt iedereen. Een feest van herkenning, een fontijn van inspiratie en een draaikolk van interactieve ict-vaardige docenten. Ik heb het natuurlijk over de i&i conferentie. Ik had daar ook nog een rol in – ik heb meegeholpen wat huishoudelijke mededelingen om te roepen. Het schijnt dat ik van mezelf al nogal vlug praat, en dat soort dingen wordt natuurlijk in zo’n zaal uitvergroot. Zodra ik een zaalmicrofoon te pakken krijg verander ik in een ratelende idioot. Dat vertellen tenminste mijn educatief en didactisch onderlegde medebestuursleden. Ze leiden het wel in en zeggen het in iets andere bewoordingen natuurlijk, maar ze hebben ongetwijfeld gelijk. Voor mensen die geweest zijn: die stumper die daar vooraan stond en wat onverstaanbare geluiden produceerde… dat was ik.
Gelukkig waren er Marijke en Hanny en die kunnen dat wel. Ik kijk en luister altijd vol bewondering naar mensen die dat kunnen: zo’n zaal niet alleen toespreken, maar helemaal inpakken en in hun zak steken. Zoals onze vlaamse Motivational Speaker dat kon, de heer Roel van de Wiele. In een half uurtje tijd kende hij de hele zaal bij de voornaam. Hij had haarfijn de binnen- én buitenechtelijke relaties blootgelegd van iedereen waarvan de mobiele telefoon aan stond. En ondertussen had hij iedereen prachtig materiaal meegegeven voor hergebruik in de eigen situatie. Dat het beter werken is met varkens dan met kippen. Bijvoorbeeld om een omeletje met spek te bakken? Zo’n kip levert heus wel haar bijdrage: ploep: een ei. (Denk hier even een meneertje à la BB. Boze Buurman dat lichtjes door de knieën zakt). Maar een varken, dames en heren (met vlaams accent dus), een varken, nietwaar, dat geeft ZICHZÉLF!.
Een andere taak – ik zal het hier maar eerlijk toegeven – was het verzorgen van de logistiek tijdens de conferentie. En dan met name het zorgen voor een soepele internetvoorziening… Nu is in enkele jaren tijd de VRAAG naar internetbandbreedte vertienvoudigd. En de enige internetverbinding die je daar in het bos hebt is 1 ADSL verbinding. Ook de GSM en GPRS kaart van Nederland laat een grote witte vlek zien precies rondom Lunteren, dus dan IS er gewoon niet meer dan enkele megabits/s.
Het was vorig jaar ook al een probleem; het enige dat je er aan zou kunnen doen is om zelf een geul te graven en 8 kilometer glasvezel te trekken. En als dat niet kan is het enige om de aanwezige bandbreedte eerlijk te verdelen en om megabitslurpers een beetje af te remmen. Gegeven de beperkte mogelijkheden vond ik dat Swisscom een redelijke prestatie leverde, maar dat weerhield de aanwezige deskundigen er weer niet van om luidkeels commentaar te leveren. Voor volgend jaar wordt het weer een moeilijke afweging: kiezen we voor het geweldige buffet van De Werelt en saucijsenbroodjes of willen we een conferentie bovenop de Amsterdam Internet Exchange.
U kunt hier uw stem uitbrengen!